•Wanneer mogen zij bezoek ontvangen en worden opgehaald?
Na de geboorte gunnen wij mama en de kittens 2 a 3 weken rust. Vanaf die leeftijd mag U komen kijken.
Met de nadruk op kijken! Na 3 ontwormingen en 2 entingen mogen de kittens ons huis verlaten. Ze zijn dan ± 13 weken.
Dit zal zijn rond 17/18 Maart 2012. Samen met hun gezonde dosis kattekwaad, een tasje met informatie, dierenpaspoort, en een stamboom. En natuurlijk hopelijk met een berg positieve ervaringen.
Haidy
Van dag tot dag.........
11 Maart: En daar ging hij dan. In het koffertje, waar hij zo graag uit wilde. Sam. Als eerste van het nest de deur uit. Zijn nieuwe toekomst tegemoet. Ik zwaaide 4 blije gezichten uit. Zij die Sam meenamen naar zijn nieuwe huis. Hopelijk krijgt hij een lang en gelukkig leven. We zullen hem onwijs missen. Het was een heerlijk knuffelig kereltje, die altijd zijn motortje liet draaien. Hij heeft in zijn nieuwe huis al een klein vriendinnetje zitten. En hopelijk kan hij het daar goed mee vinden. Voor de dames is er niets veranderd. Zij zijn en blijven voor altijd samen. Nog een weekje hier, dan mogen zij ook een lange reis maken naar hun nieuwe huisje. Gelukkig kunnen we nog lekker van ze genieten de komende week. Wel zijn jullie nog wat foto's tegoed van ze. Ze zijn toegevoegd aan de 'laatste week'. Ze staan na de eerdere serie foto's, dus ff scrollen.
7 Maart: Gistermiddag kregen zij hun 2e en laatste enting. Alles was in orde. Ook de gewichten zijn goed te noemen. Ze wegen allemaal rond de 1300gram. Hierbij loopt Sam voorop. Maar de dames zitten heel dicht bij hem en elkaar. Tot nu toe is er nog niks te merken van een entreactie. Ze waren gisteren wel wat suffig, maar vandaag al niet meer. Voor Sam wordt het komende zondag al spannend. Door omstandigheden wordt hij een weekje eerder gehaald dan afgesproken. De dames blijven nog lekker hier. Ik heb ook weer ontzettend leuke foto's van ze gemaakt. Al valt dat soms echt niet mee. Ze zijn zo beweeglijk. Dus sommige zijn niet helemaal scherp, maar toch wel erg leuk. Enfin, kijk zelf maar bij de laatste week foto's. Misschien voeg ik er nog een aantal aan toe voordat de dames worden opgehaald, maar ik beloof niks.
4 Maart: Gisteren werden de dames nog verrast met een bezoekje van hun nieuwe baasjes. Er is weer veel geknuffeld, genoten en gelachen. Daar kunnen ze hopelijk de laatste 2 weken wel op teren. De kittens waren na hun bezoek zo moe dat we ze tot begin avond niet meer hebben zien bewegen. Zo bekaf waren ze. Mooi toch!
29 Februari: Op deze schrikkeldag zijn ze dan 11 weekjes jong. Het zijn heerlijke doerakken met elkaar. Het eerste wat ze doen s'ochtends als ik daar ga zitten, is rennen om op schoot te komen. Meestal ligt Daphni of Sam als eerste. Dewi komt meestal wat later. Daphni klimt via de stoel op schoot, maar Sam doet het meestal via een omweg. Als ik op de stoel zit naast de krabton, dan gaat hij via de krabton omhoog, en dan springt hij op mijn schouder, en laat zich afglijden naar mijn schoot. Best wel moeilijk eigenlijk. Vanochtend lukte het hem niet in één keer, dus sprong hij weer van de krabton, keek naar de stoel waar ik op zat, en bedacht zich toen weer, en ging weer via de krabton en toen wel in 1x op mijn schouder. Mafkees haha. Sam ligt ook graag in je nek, net als zijn grote zus Romy. Je kan dan gewoon door de ruimte lopen, maar Sam blijft gewoon liggen. Dewi is een beetje het kattekopje van het trio. Als die met een speeltje bezig is, of staat te eten, dan staat ze hevig te grommen naar de anderen. Wil graag alles voor zichzelf houden. Soms doet Daphni dan een beetje mee, door ook wat te grommen. Maar ze zjn erg sociaal en gezellig. Er steekt geen kwaad in. De beloofde foto's staan bij week 12.
(16.00u) OEPS!!!! Een paar foto's vergeten.
28 Februari: Alvast een voorproefje op wat foto's voor morgen. Een lege wasmand die weer gauw gevuld werd. Ze waren er zo zoet mee.
22 Februari: Wat gaat zo'n week toch snel om. Het is volop genieten van de kittens. Ze komen nu door de hele ruimte, soms tot ergernis van een paar poezen. Die vinden het helemaal niet zo amusant als ze soms als gekken over de bank racen, en in de krabpaal stormen, waar zij dan lekker even een tukje doen in het schrale zonnetje. De poezen gaan eignlijk niet voor niets zo hoog liggen, ze hopen dat de kittens niet zo hoog komen, en zoeken daarom rust. Maar niets is minder waar. Want Sam, Dewi en Daphni hebben zich als ware acrobaten ontpopt. haha. En kunnen dus overal komen. Over het algemeen worden ze geaccepteerd hoor, dus denk nu niet dat ze geregeld op hun kop krijgen. Dat is niet zo. Meestal gaat het heel goed. Ook Celli en Lola zijn al aan ze gewend en spelen nu met ze. Leuk om te zien. Nieuwe foto's van deze beauty's staan bij week 11. En wat ik in een eerder berichtje al beloofd had,........een filmpje. (helaas waren de kleuren te geel afgesteld, dus sorry daarvoor)
15 Februari: Gisteren zijn de kittens voor de eerste maal ingeënt. Alles was prima in orde. Dewi heeft 1 tandje wat een beetje scheef zit. Maar dat kan na het wisselen weer goedkomen. Of zelfs al bij een volgende bezoek. Iets waar we ons niet druk om maken. Klein schoonheidsfoutje. Vandaag zijn ze 9 weken oud. En hoeveel foto's kun je maken van 3 kittens? VEEL!!!! Kijk zelf maar bij week 10.
12 Februari: Zarenka is krols. Je zou denken ze heeft geen tijd voor dat soort fratsen. Maar het is echt waar. Ze kruipt over de grond, kont omhoog, en 'prrrrrttt' naar iedere poes die voorbij loopt. Gelukkig neemt ze af en toe nog wel tijd om lekker bezig te zijn met haar kids. Zodat die even lekker kunnen drinken. Ze rent af en toe ook even naar buiten om met de katers te sjansen. Maar merkt dat hier helaas geen gehoor aan wordt gegeven, en spoed zich dan weer snel naar binnen.
8 Februari: Vandaag zijn ze 8 weken oud. En wat zijn het een stelletje doerakken aan het worden. Ze rennen, klimmen en dartelen vrolijk in het rond. Celli en Lola willen graag met ze spelen, maar doen af en toe nog een beetje lelijk naar ze. Dat komt gerust wel goed. Ze lopen elke dag een stukje verder. Al liggen ze nog graag op en in 'hun' kasteel. Daar voelen ze zich het veiligst. Want ook de volwassen poezen doen niet allemaal even aardig tegen ze. En dat hebben ze snel door wie dat zijn. Daar gaan ze dan met een boog omheen. Als ze zich nog iets vrijer bewegen, zal ik eens proberen een filmpje te maken. Dat is voor de nieuwe baasjes ook leuk natuurlijk. Wat bewegende beelden. Ook zijn er weer leuke foto's gemaakt van hun avonturen, en slaapmomentjes. Zelf ook weer even een hoekje gecreëerd met een kistje met plantjes. De een liet zich wat makkelijker fotograferen dan de ander. Maar ze staan er weer leuk op. Mijn dochter zal wel weer zeggen, "ze kunnen zo op een ansichtkaart". Nah ja, kijk zelf maar bij week 9.
5 Februari: Sinds vrijdag hebben we het wandje weggehaald, en kunnen ze nu door de hele serre lopen. Dat vinden ze helemaal geweldig. Uiteraard is Zarenka nu nog oplettender dan ze al was. Ze houd ze goed in de gaten. Gisteren kregen Dewi en Daphni bezoek van hun nieuwe baasjes. Het was een gezellig bezoek. Veel foto's gemaakt. Ze hadden ook voor ieder een knuffeltje mee. De grotere katten gingen hier mee aan de haal. Die vonden het ook leuk speelgoed. Kortom, speelgoed was goedgekeurd. Ze vonden het moeilijk om weg te gaan, maar de dametjes waren moe en lagen te slapen, dus die hadden hun portie aandacht wel gehad.
31 Januari: Sinds gisteren lopen ze over de vloer. Om te beginnen 3 uurtjes gedaan. Vandaag de hele middag. En zo langzaam opbouwen. Na wat aarzelende eerste stapjes in de nieuwe ruimte, was het toch wel gauw erg leuk. Lekker rennen. haha. De apies. Er zit nu nog een wandje tussen hun en de volwassen poezen. Maar die gaat over een week verdwijnen. Dan mogen ze helemaal los. Eerst hier maar eens lekker wennen. Zarenka houd alles wel goed in de gaten, en wijkt niet van hun zijde. Ze vind het nogal eng. Haar kindjes lopen ineens 'los'. Maar dat went vanzelf. Ze vinden het in ieder geval erg leuk. Nieuwe foto's van ze bij week 8.
25 Januari: Zojuist heb ik het moeilijkste album ooit online gezet. De foto's waarop een vrolijke ondernemende Doedels is te zien. Op die momenten was ze nog goed. En leek er niets aan de hand. Het doet zo'n pijn. We hebben haar op een mooi plekje in de tuin begraven. Dit kost tijd om te slijten. Iedereen bedankt die op welke manier dan ook ons heeft willen bereiken, en zelfs de baasjes van haar, om te zeggen dat ze meeleven. Die steun is heel lief. En wordt enorm gewaardeerd. Met enige aarzeling zeg ik dat het wel hele dierbare foto's zijn geworden. En hoop er toch goed aan te doen om ze te plaatsen. Ze staan bij week 7.
23 Januari: Vandaag heb ik een hele trieste mededeling. Onze allerliefste Doedels hebben wij vanmiddag bij de dierenarts laten inslapen. Zij kreeg de afgelopen week spontaan een aanval van spierzwakte. Ze kon zichzelf niet meer goed staande houden en viel steeds om. Een heel naar gezicht. Naar de dierenarts geweest, die kon niet precies zeggen wat het was, en hield het op een middenoorontsteking. Je oren zijn tenslotte je evenwichtsorgaan. Ze kreeg een injectie prednison, waar ze lekker van opknapte. Na 2 vrolijke dagen, kreeg ze helaas weer dezelfde verschijnselen. En zo zijn we afgelopen vrijdag weer naar de dierenarts geweest, daar is nogmaals prednison ingespoten. Helaas werkt deze spuit maar 48 uur, en dat was goed merkbaar. Ze werd weer slap in de pootjes, viel weer om. Vanmiddag gingen we voor de 3e keer met haar naar de DA voor zo'n prik. Maar de DA was er niet van overtuigd dat het haar zou gaan helpen deze keer. En wij eigenlijk ook niet. Soms voel je dat gewoon. Als er een ontsteking had gezeten, had dat toch allang zijn uitwerking moeten hebben op haar? Helaas voor die kleine schat kwam er geen einde aan haar aanvallen. En namen we samen met de dierenarts de ongelooflijk moeilijke beslissing. We zullen haar onwijs missen. Het was zo'n schatje. Tot op het allerlaatste moment. Haar baasje is inmiddels ook al ingelicht, ze zijn er ook kapot van. De foto's die ik gemaakt heb de afgelopen week, gaan we woensdag toch plaatsen, omdat ze er vaak met de anderen op staat. Dit doet ons natuurlijk pijn, maar is dan even een eerbetoon aan die allerliefste Danila/Doedels. Hoeveel kan een mens hebben. We zitten, na het afscheid van onze Nancy, en nu Doedels, er helemaal doorheen. Wat een verdriet binnen 3 dagen. Dit kost tijd om te verwerken.
18 Januari: Deze keer toen ze natvoer werd aangeboden waren ze duidelijk meer geinteresseerd. Alle vier aten ze alsof hun leven er van afhing, met trillen erbij. haha. Ze hebben heerlijk zitten peuzelen. Poten, bekkie, en de rest van hun snoetje zat helemaal onder. En dat moest er daarna helemaal weer afgepoetst worden natuurlijk. Heerlijk, die tevreden koppie's. Vandaag zijn ze 5 weken oud. Wat gaat dat toch hard allemaal. Het zijn lieve schatjes die heel snel hun motortje laten draaien als je ze aait.
17 Januari: Vandaag kregen ze hun eerste beetje natvoer. Daphni stond als eerste midden in het bord. Ze heeft heerlijk gesmikkeld. De andere hebben maar een paar likjes genomen. Maar dat komt vanzelf. Voorlopig vinden ze de melk uit het flesje ook nog erg lekker. Aan de nieuwe ruimte zijn ze al helemaal gewend. Spelen al heel leuk met elkaar en de speeltjes die er liggen. Heel komisch om te zien. De foto's van de nieuwe week staan al weer voor jullie klaar. Te zien in week 6.
15 Januari: Vanochtend heb ik de kleintjes verhuisd naar een grotere ruimte. Ze liggen nu vooraan, en kunnen zo door het raam de serre inkijken. Ze werden steeds beweeglijker, dus die ruimte hadden ze echt nodig. Na even gesnuffeld te hebben, was alles ook zo weer goed. En vielen ze tevreden in slaap op hun nieuwe plek.
11 Januari: We zijn weer een weekje verder. Ze zijn vandaag 4 weken oud. Reden om weer een nieuw album te openen. Te zien bij week 5. Danila kreeg vanochtend ook een nieuwe naam van haar toekomstige baasjes. Doedels gaat ze heten.
9 Januari: Inmiddels hebben ze een beetje door hoe de kattenbak werkt. De eerste drolletjes kwamen we tegen. Ze lopen er nu ook zo in en uit. Heel ondernemend. Ze hebben bijna meer ruimte nodig. Dan gaan we de boel maar eens verhuizen naar de voorste, ruimere kooi. Kunnen ze naar hartelust rondrennen. Dat vinden ze vast heel fijn.
6 Januari: Omdat hun ontwikkeling zo snel gaat, moesten we plotsklaps de kattenbak met de kap eraf tegen hun bedje aan zetten. De kkleintjes poepte af en toe in hun nestje. Nu maar een aantal keren in de bak gezet. Maar of ze het al snappen?? Sam was helemaal bijdehand. Die had ik in de kattenbak gezet, en hij wipte zo over het randje, om even lekker de ruimte er om heen te verkennen. Haha de grapjas. Jammer dat hij niet meer wist hoe terug te komen in het nestje. Dus hebben we even geholpen. Je zal zien dat het maar een paar dagen vergt om het door te hebben hoe het werkt. Het zijn een stel ondernemende kittens. Dat wel.
5 Januari: Vanavond gaven ons de toekomstige baasjes van Dewi het bericht, dat haar zusje Daphni ook bij hun mag komen wonen. Altijd leuk als ze straks met z'n tweetjes ons vertrouwde huisje verlaten. Hebben ze een beetje steun aan elkaar. Helemaal goed dus. Krijgen ze straks 2 knuffelkonten. Hihi. Gelukkig zijn er dan 8 handen om ze te aaien.
3 Januari: Iedereen een gelukkig nieuwjaar! Een dagje eerder dan gepland het nieuwe album gemaakt en geplaatst bij week 4. Het gaat allemaal prima met de kleintjes. Toen ik hun bedje weer eens moest verschonen, zette ik ze even weg, in een mandje. En wat denk je, Danila wipte er zo uit. Eigenwijs ding. Het was wel even een leuk moment om foto's te maken, nu ze zo met z'n viertjes in dat kleine bakje zaten. haha. Dit leverde toch wel weer schattige plaatjes op. Ze stappen al aardig rond, en kunnen heel hard miauwen. Zodra ze ons horen, gillen ze moord en brand. Het zijn wel enorme schatjes hoor. Nah ja, kijk zelf maar.
31 December: Vanmiddag kwamen ze naar Dewi kijken. Ze vonden haar helemaal leuk. Er zijn foto's gemaakt, en er is heerlijk geknuffeld met de andere katten en kittens. Het was een gezellig bezoekje. Dewi mag haar naam behouden, want die vonden ze helemaal goed.
30 December: Vandaag kwamen ze naar Danila kijken. Ze vonden haar helemaal te gek. Na gezellig de andere kittens en katten te hebben geknuffeld gingen ze heel gelukkig naar huis. Tevreden met hun keus. Vanmiddag is ook Dewi in optie genomen. Ze komen morgen naar haar kijken.
29 December: Vanochtend even een fotoshoot gehouden met de kleintjes. De dames met een roze achtergrond en Sam als enige man met blauwe achtergrond. Ze zijn leuk geworden. Hopelijk zijn jullie dat met me eens. Foto's toegevoegd aan week 3.
28 December: Vandaag zijn ze al weer 2 weekjes oud. En wat worden ze leuk. En mooi. Nu ze ook hun oortjes open hebben, gaat er werkelijk een nieuwe wereld voor ze open. Ze horen ons, maar ook hun mama. Reageren daarop door te miauwen. Soms als mama er even niet bij is, gaan ze luid naar haar roepen. Zarenka komt dan, als een zorgzame mama meteen in aktie, en wil erbij. Het is een heerlijk nestje, met vast wel weer heerlijke karaktertjes, gezien de vorige nesten. (met Romy en Zowi) Ook het fotoalbum is weer klaar om te bekijken. Het staat bij week 3. Vandaag kwamen ze naar Daviyo kijken. Na enig overleg, want ook de blauw/creme-tjes vonden ze leuk, besloten ze om hem toe te voegen aan hun gezin. Hij is dus gereserveerd!
Later op de avond kwam er al een naam voor die kleine man. Sam. Bij deze aangepast.
25 December: Ik heb het een klein beetje vergeten om zo snel al weer nieuwe foto's te plaatsen. Het gaat ook zo hard. Afgelopen woensdag waren ze natuurlijk al weer een week oud. Toen had het nieuwe album er al moeten staan. Sorry. Maar, beter laat dan nooit. Inmiddels hebben ze allemaal hun oogjes open. Daviyo 1 oog en een klein kiertje bij de andere. Morgen zullen ze wel helemaal open zijn. Ze gaan al een klein beetje zitten, hetzij gammel. Ze richten in ieder geval hun hoofdjes al aardig op. Het worden al echte katjes zo. Leuk om naar te kijken. Al zal het naarmate ze meer gaan bewegen steeds leuker worden. Veel plezier met het bekijken van het nieuwe album bij week 2. Fijne kerstdagen iedereen!
23 December: Vanochtend zag ik dat Danila haar oogjes open had. Dat is snel gegaan. Ziet er heel schattig uit. De anderen zullen snel volgen. Vanmiddag is Daviyo in optie genomen. Ze komen volgende week woensdag naar hem kijken.
22 December: Gister waren de schatjes al weer 1 week oud. Hun oogjes zijn aan het open gaan. Want ik zie piepkleine glinsterhoekjes bij hun oogjes. Heel schattig. Als dat zo is, dan zal ik daar weer foto's van maken. Dan hebben ze altijd zo'n ander snoetje met hun ogen open. Het zijn overigens erg mooie bolle britjes. Prachtige ronde koppies, en dikke billen, en pootjes. Ze zullen vast prachtig uitgroeien.
19 December: Vandaag is Danila in optie genomen. Ze komen de 30e naar haar kijken. Oja, en er zijn wat foto's toegevoegd aan week 1.
18 December: Alles gaat goed, de kittens groeien prima. Met Zarenka gaat het ook uitstekend.
15 December: Vanochtend bij het wegen waren ze allemaal goed gegroeid. Das al heel wat. Moeder en kittens maken het dus goed. Inmiddels de foto's in een album geplaatst. Te zien bij week 1.
Dag 1: Vandaag zijn de kittens van Zarenka geboren!
15.45u- Dewi, Blauw/Creme poes van 95 gram
16.10u- Danila, Creme poes van 84 gram
17.00u- Daphni, Blauw/Creme poes van 91 gram
19.20u- D?, Blauw/Creme poesje*
19.50u- Daviyo, Creme kater van 84 gram
Ze was vrij rustig met weinig tot geen voortekenen, behalve dan die harde buiken vanochtend. En de kittens van de andere poezen, die ze eerst niet kon uitstaan ineens heel erg lief vond. Ze heeft de bevalling rustig en gemakkelijk doorstaan. Zoals we gewend zijn van Zarenka. Helaas kwam het 4e kitten, een blauw/creme poesje om 19.20u levenloos ter wereld. We hebben er alles aan gedaan om te proberen het tot leven te wekken, maar moesten het uiteindelijk opgeven. Het was waarschijnlijk al een tijdje voor de geboorte gestorven. Altijd jammer als dit gebeurt, maar je doet er helaas weinig aan. Foto's volgen snel.
